Przez lata kobietom, które chciały zajść w ciążę, a nie mogły, doradzano, że nie powinny się denerwować tą sytuacją. Opinia ta jednak nie była w stu procentach potwierdzana przez ginekologów i specjalistów.

Jednak według najnowszych wyników badań okazuje się, że może być w tym więcej prawdy niż początkowo sądzono. Odkryto bowiem, że kobiety, które łączyły leczenie bezpłodności z kursem zarządzania stresem, miały zdecydowanie większe szanse na zajście w ciążę niż kobiety, które nie zapisały się na podobne kursy.

Rząd brytyjski przedłużył czas przechowywania zarodków. The Human Fertilisation and Embryology Act 2008 wchodzi w życie z dniem 1 października i pozwala, by zarodki przechowywano przez dziesięć lat zamiast pięciu.

Początkowo kobietom, których zarodki miały zostać zniszczone przed tym terminem, odmówiono skorzystania z nowej ustawy, a co za tym idzie straciłby one  szansę na ich wykorzystanie w leczeniu bezpłodności. Jednak po interwencji działaczy, posłów i prawników minister zdrowia Gillian Merron rozszerzyła ustawę, umożliwiając wspomnianym powyżej kobietom zachować ich zarodki.

Czasopismo „Red” przeprowadziło ankietę wśród kobiet dotyczącą ich płodności. Oto niektóre jej wyniki.

Siedem na dziesięć bezdzietnych kobiet powyżej 30. roku martwi się o swoją płodność. Opóźniając macierzyństwo z różnych przyczyn, mogą one skorzystać z metody zapłodnienia in vitro. Na 221 kobiet leczonych z bezpłodności 124 zdecydowało się na zapłodnienie in vitro. Koszt leczenia wyniósł średnio 6634 funtów na jedną kobietę. Większość stwierdziła, że byłaby w stanie zapłacić dwa razy więcej, jeśli miałyby gwarancję urodzenia dziecka.

Prosty test oparty na badaniu krwi umożliwi w przyszłości określenie, czy kobieta ma szansę na zapłodnienia podczas zabiegu in vitro. Wiele kobiet, u których pierwszy zabieg zakończył się niepowodzeniem, staje przed dylematem: czy kontynuować starania, czy pogodzić się z prawdą. Wcześniejsze poznanie szans powodzenia zabiegu pozwoliłoby kobietom oszczędzić dużo stresu i rozczarowań.