W 1996 roku zakażony wirusem Chris D. z Indiany w USA opłacił z góry swój pogrzeb i wyruszył w swoją ostatnią podróż do południowoamerykańskiej dżungli. Stężenie cząsteczek wirusa w jego krwi wynosiło ponad 600 000, a stężenie CD4 (rodzaj komórek układu odpornościowego) – 10 (norma u dorosłych to 800–1500).

W październiku zaczął codziennie spożywać danie z gotowanego kokosa przyrządzane przez lokalnych Indian. Pod koniec grudnia, gdy wrócił do domu, stężenie wirusa we krwi okazało się niewykrywalne; Chris przytył 14 kilogramów i czuł się świetnie.

Indianie z Surinamu codziennie jedzą gotowane kokosy, by zapobiegać chorobom. Olej kokosowy zawiera kwas laurynowy, który w organizmie przekształcany jest w monolauryn. Ten z kolei rozpuszcza tłuszcze w powłoce wirusa i w ten sposób powoduje rozpad cząsteczki wirusa.