Pusty dom, dzieci wróciły do szkoły, rodzice w pracy. Można to nazwać rodzajem syndromu pustego gniazda, gdy nasz pies w takiej sytuacji zajmuje się obgryzaniem kanapy i pilota od telewizora.

Jest to częsty scenariusz powtarzający się w sytuacji, gdy czworonogi w całym kraju zostają porzucone przez swoich właścicieli z powodu powrotu do szkoły.

Zdaniem Judy Halliburton, autorki książki o psach pt. Raising Rover: Breed-By-Breed Training from Afghans to Yorkies – należy postawić się na miejscu psa – jednego dnia wszyscy są, a drugiego wszyscy znikają, ot tak po prostu. Po czym gdy właściciele wracają ze szkoły, z pracy znajdują dom w ruinie.