Kontrowersje wokół pigułek wczesnoporonnych

Obszerne badania nad tzw. pigułkami wczesnoporonnymi wykazały, że infekcje towarzyszące ich zażywaniu mogą występować jeszcze rzadziej niż do tej pory. Warunkiem jest aplikowanie pigułek doustnie, a nie dopochwowo i w częstym połączeniu z antybiotykami.

Nie jest jednak wcale takie oczywiste, że powyższe badania będą miały większy wpływ na praktykę medyczną. Większość specjalistów uważa, że leki wczesnoporonne powinny być podawane dopochwowo, chociaż część z nich wzbrania się przed częstym przepisywaniem antybiotyków, które mają przecież działania uboczne.

Pigułki wczesnoporonne zostały wprowadzone na rynek w Stanach Zjednoczonych w 2000 roku. Jak twierdzi rzecznik prasowy Danco Laboratories, firmy zajmującej się m.in. promocją pigułek, w zeszłym roku skorzystało z nich 184 tysiące kobiet. Można je stosować tylko we wczesnym okresie ciąży, do 63 dni od momentu zapłodnienia. Przyjmowanie pigułek wczesnoporonnych nadal uznać można za rzadkie w porównaniu z zabiegami aborcyjnymi, których w zeszłym roku wykonano na terenie Stanów Zjednoczonych ponad milion.

Lek składa się z dwóch substancji: pierwsza to Mifeprex, druga, podawana po dwóch dniach, to Misoprostol. Z zaleceń Agencji do spraw Żywności i Leków wynika, że obie substancje należy połykać. Tymczasem późniejsze badania zasugerowały podawanie drugiego leku dopochwowo, w małych dawkach, co stało się dość popularne, choć nielegalne.

Z badań opublikowanych wczoraj w „New England Journal Medicine” wynika, że dopochwowe podawanie tabletek sprzyja rozwojowi różnego rodzaju zakażeń. Zapobieganie im czy ich leczenie wymaga natomiast podawania antybiotyków, które obniżają odporność pacjentek. Dyskusja nad odpowiednim aplikowaniem leków wczesnoporonnych trwa.

Źródło: New York Times