Leki na nadciśnienie mogą paradoksalnie podwyższać jego wartości

Wiadomo, że każdy organizm jest nieco inny. Dlatego leki, które nawet u większości ludzi działają w określony sposób, mogą czasami u innych wywołać zupełnie inny, groźny dla zdrowia i życia, efket. Jest to szczególnie groźne w przypadku nadciśnienia.

Na szczęście naukowcy znaleźli prosty sposób na sprawdzenie, czy pacjent zareaguje na leczenie w sposób oczekiwany, czy też wprost przeciwnie.

Metoda określenia ryzyka paradoksalnego wzrostu ciśnienia po lekach, które mają je obniżać, opracowana została na podstawie analizy danych 945 pacjentów, leczonych z powodu nadciśnienia w Nowym Jorku w latach 1981-1998. Próba obejmowała osoby, u których ciśnienie skurczowe wynosiło co najmniej 140 mm Hg.

Jako leki pierwszego rzutu, pacjenci otrzymali środki moczopędne, blokery kanału wapniowego, beta-blokery bądź inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE). 7,7% z nich zareagowało paradoksalnym wzrostem ciśnienia zamiast jego spodziewanego obniżenia do prawidłowych wartości.

Leki z grupy ACE obniżają w organizmie poziom reniny, enzymu wydzielanego przez nerki, który kontroluje regulację ciśnienia tętniczego. I to właśnie aktywność reninowa w osoczu pozwala określić z góry, w jaki sposób pacjent zareaguje na wprowadzenie terapii lekowej: pożądanym obniżeniem, czy niebezpiecznym wzrostem ciśnienia tętniczego.

Prowadzący badania naukowcy z zespołu Michaela Aldermana z Albert Einstein College of Medicine sugerują, że skoro obecnie badanie poziomu reniny w osoczu jest stosunkowo proste, można je stosować jako metodę diagnostyczną u osób leczonych po raz pierwszy z powodu nadciśnienia. Korzystne może się też okazać sprawdzenie poziomu reniny przy wprowadzaniu nowego leku lub stosowaniu kilku środków jednocześnie.

źródło: American Journal of Hypertension