Traumatyczne przeżycia matki mają wpływ na zachowania jej dzieci

Czasopismo psychologiczne “Developmental Psychology” opublikowało wyniki badań prowadzonych na szczurach, z których wynika, że doświadczenie traumy przez matkę, nawet na długi czas przed poczęciem, ma wpływ na późniejsze zachowania społeczne i emocjonalne jej potomstwa. Takie wyniki skłaniają do zastanowienia, czy podobne zależności nie występują wśród ludzi, np. w środowiskach azylantów.
Psychologowie znali już wcześniej wpływ traumatycznych doświadczeń z okresu ciąży na późniejsze zachowania dzieci.

Jednak odkrycie, że wydarzenia tego typu znajdują tak silne odbicie w zdrowiu i psychice matek, że mają wpływ na potomstwo poczęte długo później, jest nowe i niepokojące. Naukowcy przeprowadzali swe doświadczenia na szczurach, które podobnie jak ludzie, są ssakami i istotami społecznymi o dość skomplikowanych reakcjach mózgowych.

Zwierzęta podzielono na trzy grupy. Pierwszą poddano silnym sytuacjom stresowym dwa tygodnie przed połączeniem zwierząt w pary, pozwalając samicom odpocząć przed zajściem w ciążę. Druga grupa poddana była tym samym zabiegom, ale bezpośrednio przed połączeniem w pary. Trzecia grupa kontrolna chowana była w sytuacji bezstresowej. Gdy potomstwo tego pokolenia szczurów osiągnęło dojrzałość, poddano je testom, analizując zachowania społeczne i reakcje emocjonalne – poziom lęku i depresji.

Doświadczenie traumy przez samice przed zapłodnieniem miało różny wpływ na ich potomstwo, w zależności od ich płci i od grupy. Jednak dla obu grup społeczne i emocjonalne reakcje młodszego pokolenia były znacząco inne niż w grupie kontrolnej. Wszystkie małe, których matki poddano silnemu stresowi, wykazywały obniżony poziom zachowań społecznych: spędzały mniej czasu z innymi szczurami i rzadziej wchodziły w relacje z nimi. Samice wykazywały większy poziom lęku niż samce. Ponadto, potomstwo samic, które zostały zapłodnione tuż po poddaniu sytuacjom stresowym wykazywało nadpobudliwość.

Można przypuszczać, że podobny rodzaj długotrwałych reakcji spotyka się również wśród ludzi. Choć nie ma na to dowodów, to warto pamiętać o takiej możliwości. Może to pomóc określić właściwe metody postępowania z ludźmi wywodzącymi się z określonych środowisk społecznych, które doświadczały w przeszłości traumy.
Źródło: Science Daily